Monday 6 July 2009

ఖలీల్ గిబ్రాన్ పిట్ట కథలు ద్రిమ్మరి

నేను అతన్ని కలిశాను కూడలిలో. అతని చేతిలో ఓ కట్టె, ఒంటిపై కప్పుకునేందుకు ఓ అంగరఖా, ముఖం నిండా క్రమ్ముకున్న భాధ. మేం ఇద్దరం పలకరించుకున్నాం. నేను అన్నాను- "మా ఇంటికి రా. నా ఆతిథ్యం స్వీకరించు" అని.

అతను వచ్చాడు కాదనకుండా.

నా భార్య, పిల్లలు ఇంటి తలుపు దగ్గరికొచ్చి నిలబడి మమ్మల్ని స్వాగతించారు.

పలకరింపుగా నవ్వాడు. అతని రాక వాళ్ళకూ నచ్చింది.

అప్పుడు మేమందరం కలిసి కూర్చున్నాం. అతనిలో నిశ్శబ్దం ఉంది. అద్భుతమైన రహస్యం ఏదో ఉంది. అందుకని అతను మాకు నచ్చాడు.

భోజనాల తరువాత మేం అందరం కట్టెల పొయ్యి చుట్టూ కూర్చున్నాం. నేను అతన్ని తన యాత్రల గురించి అడిగాను.

ఆ రాత్రంతా అతను మాకు ఎన్నో కథలు చెప్పాడు- ఆ తర్వాతి రోజున కూడా.

అయితే నేనిప్పుడు రాస్తున్నది పుట్టింది అతని జీవితపు చేదులోంచి. అతనిప్పుడు దయాశీలే- అయినా అతనికి అతని దారిలో ఎదురైన దుమ్ములోంచి, అతని సహనంలోంచీ పుట్టాయి ఈ కథలు.

మూడునాళ్లుండి అతను వెళ్తే, అతిథి ఎవరో వదిలి వెళ్ళినట్లు అనిపించలేదు మాకు- 'మాలో ఒకరు బయట తోటలో ఉండిపోయి, ఇంకా లోపలికి రాలేదేమో' అనిపించింది.

No comments:

Post a Comment

Creative Commons License
ద్రిమ్మరి by కొత్తపల్లి బృందం is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 India License