Monday 6 July 2009

జాతరలో

ఒక జాతరకు ఒక అందమైన అమ్మాయి వచ్చింది. పల్లెపడుచు. అతిసుందరంగా, ముగ్ధ మనోహరంగా ఉన్నది. ఆమె ముఖంలో ఒక లిల్లీ పువ్వు, ఒక రోజా పువ్వు ఉన్నాయి. నల్లని ఆమె కురుల్లో సూర్యాస్తమయం ఉంది. ఆమె పెదవులపైన సూర్యోదయం చిరునవ్వులు రువ్వుతోంది.

అందమైన ఆ అపరిచిత కనబడగానే జాతరకు వచ్చిన కుర్రవాళ్ళంతా ఆమె చుట్టూ మూగారు. ఆమెనే కోరారు. ఒకడు ఆమెతో కలిసి నాట్యం చేశాడు. ఒకడు ఆమెకోసం కేకుముక్కలు పంచాడు. అందరూ ఆమెను ముద్దాడాలని తపించారు- మరి, అది జాతర కదా!

కానీ ఆ పాప నిర్ఘాంతపోయింది, బెదిరిపోయింది. కుర్రవాళ్ళను తిట్టుకున్నది. వాళ్ళను బెదిరించి, తిట్టిపోసింది. వాళ్లలో ఒకరిద్దరి చెంపల్ని వాయగొట్టింది కూడా. ఆపైన వాళ్ల నుంచి దూరంగా పారిపోయింది.

ఆ రోజు సాయంత్రం ఇంటికి పోతూ ఆమె తనలో తాను అనుకున్నది- "ఎంత అసహ్యం! ఈ మగవాళ్ళు ఎంత నీచంగా ఉన్నారు! వీళ్లకసలు సభ్యతా సంస్కారాలు లేనట్లుంది. భరించరానంత అసహ్యం ఇదంతా!" అని.

ఒక సంవత్సరం గడిచింది. ఈ మధ్యకాలంలో ఆ యువతికి జాతర్ల గురించీ, అబ్బాయిల గురించీ చాలా ఊహలు కలిగాయి. మళ్లీ ఆమె జాతరకు వచ్చింది. ఒక లిల్లీని, ఒక రోజాను ముఖంలో ఉంచుకొని, కురుల్లో సూర్యాస్తాన్ని. పెదవులపైన సూర్యోదయపు చిరునవ్వుల్ని తీసుకొని.

కానీ ఆమెను చూడగానే అక్కడున్న పడుచువాళ్లంతా ఆమెకు దూరంగా జరిగారు. రోజంతా ఆమెను అడిగినవాళ్లే కరువయ్యారు. ఒంటరిగానే ఉండిపోయిందామె.

సాయంత్రం ఇంటిదారి పట్టి పోతూ ఆమె తనలోతాను ఆక్రోశించింది. "ఎంత అసహ్యం! ఈ మగవాళ్లు ఎంత నీచులు! వీళ్లకసలు సభ్యత, సంస్కారం లేనట్లుంది. భరించరానంత అసహ్యం, ఇదంతా" అని.

No comments:

Post a Comment

Creative Commons License
ద్రిమ్మరి by కొత్తపల్లి బృందం is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 India License