Saturday, 25 July, 2009

మార్గం

కొండల మధ్య ప్రాంతంలో ఒక మహిళ తన కొడుకుతోబాటు నివసించేది. ఆమెకు అతను ఒక్కగానొక్క బిడ్డ.

అతనికి ఒకసారి చాలా జ్వరం వచ్చింది. డాక్టరు వచ్చి చేయగలిగినదంతా చేసినప్పటికీ ప్రయోజనం లేకపోయింది. అతను చనిపోయాడు.

ఆ తల్లి తన గర్భశోకాన్ని తట్టుకోలేకపోయింది. బాగా ఏడ్చింది. "చెప్పండి, చెప్పండి, నా కొడుకు శక్తిని నిస్తేజం చేసిందీ, అతని పాటను మూగబోయేలా చేసిందీ ఎవరు?" అని ఆమె వైద్యుడిని నిలదీసింది.

వైద్యుడన్నాడు "జ్వరం" అని.

"జ్వరం అంటే ఏమిటి?" అన్నదా తల్లి.

"నేను దాన్ని సరిగా వివరించలేను. మన శరీరాన్ని సందర్శించే వాటిలో అతి సూక్ష్మమైనది అది. మన ఈ నేత్రాలతో మనం దాన్ని చూడటం సాధ్యం కాదు" అన్నాడు వైద్యుడు.

అలా అని వైద్యుడు వెళ్లిపోయాడు. "అతిసూక్ష్మమైనదట. మనం ఈ కళ్లతో దాన్ని చూడలేమట" అని మళ్లీ మళ్లీ తనకు తానే చెప్పుకుంటూ కూర్చున్నదామె, అక్కడే.

ఆ రోజు సాయంత్రం ఆమెను ఓదార్చేందుకు చర్చి ఫాదర్ వచ్చాడు. ఆమె ఏడుస్తూ బిగ్గరగా "అయ్యో! నేను నా ఒక్కగానొక్క కొడుకును- నా వాడిని- ఎందుకు, కోల్పోయాను?" అని మొత్తుకున్నది.

"బిడ్డా, అదే దేవుని కోరిక " అన్నాడు ఫాదర్.

"దేవుడంటే ఏమిటి? దేవుడంటే ఎవరు? నాకు తెలిస్తే నేను వెళ్లి నా గుండెలు చీల్చి ఆయన ముందు పెడతాను. నా రక్తంతో ఆయన పాదాలు కడుగుతాను. ఆయన ఎక్కడ దొరుకుతాడో చెప్పండి నాకు, చాలు" అన్నది ఆమె.

"భగవంతుడు అనంత వ్యాపి. ఆయన్ని మన ఈ కళ్లతో చూడటం సాధ్యం కాదు." అన్నాడు ఫాదర్.

"అనంత వ్యాప్తి కోరిక మేరకు అతి సూక్ష్మమైనది వచ్చి నా కొడుకును పొట్టన పెట్టుకున్నది. అంటే ఇక మనం ఏమిటి? ఏంటట, మనం?" అని రోదించింది ఆ తల్లి.

సరిగ్గా అదే సమయానికి ఆమె తల్లి వచ్చింది- గది లోపలికి - శవంమీద బట్ట తీసుకొని. ఫాదర్ పలుకులనూ, తన కూతురి ఆవేదననూ రెంటినీ విన్నదామె. ఆపైన తన చేతుల్లోని బట్టను శవంమీద కప్పి, కూతురి చేతుల్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుంటూ ఆమె అన్నది- "తల్లీ, ఆ అతి సూక్ష్మమూ, అనంత వ్యాప్తమూ, రెండూ మనమే. ఆ రెండింటికీ మధ్య ఉన్న మార్గం కూడా మనమే!" అని.

No comments:

Post a Comment

Creative Commons License
ద్రిమ్మరి by కొత్తపల్లి బృందం is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 India License