Friday, 24 July, 2009

మూడు బహుమతులు

ఒకానొకప్పుడు బెచార్ నగరంలో ఒక యువరాజు ఉండేవాడు. ప్రజలంతా అతన్ని ఎంతో ప్రేమించి గౌరవించేవారు.

కానీ ఆ నగరంలో అత్యంత పేదవాడు ఒకడు మాత్రం యువరాజును తీవ్రంగా ద్వేషించేవాడు. యువరాజుకి వ్యతిరేకంగా నిరంతరం అవాకులూ, చెవాకులూ పేలుతుండేది అతని నాలుక.

యువరాజుకు ఈ సంగతి తెలుసు. అయినా అతను ఏమీ అనలేదు.

కానీ చివరికి ఒక రోజున అతనికి గుణపాఠం చెప్పాల్సిందే అని అనుకున్నాడు యువరాజు. ఆ నాటి రాత్రి చలిలో పేదవాని ఇంటికి రాజభటుడొకడు వచ్చాడు- ఒక బస్తా గోధుమ పిండినీ, ఒక బస్తా సబ్బుల్నీ, ఒక బస్తా చక్కెరనూ మోసుకొని. "యువరాజు తన గుర్తుగా మీకు ఈ బహుమతుల్ని పంపారు" అని చెప్పాడా భటుడు.

పేదవాడు చాలా సంతోష పడ్డాడు. యువరాజు తనను గుర్తించి, మెప్పుకోలు కోసం ఈ బహుమానాలు పంపారని మురిసిపోయాడు. తన గొప్పతనం చూపించేందుకై అతను మతాధికారి దగ్గరికి వెళ్లి, యువరాజు పంపిన వస్తువుల గురించి చెబుతూ "మీకు తెలీటంలేదా, యువరాజు నా అనుగ్రహం కోసం ఎంత తాపత్రయపడుతున్నాడో!" అన్నాడు.

కానీ ఆ బిషప్ అన్నాడు- "ఓహ్! యువరాజు ఎంత జ్ఞానవంతుడు, నువ్వెంత బుధ్ధితక్కువ వాడివి! ఒరే, యువరాజు సంకేతాల భాషలో మాట్లాడాడు. ఈ పిండి నీ ఖాళీ కడుపుకు. ఈ సబ్బు నీ చర్మపు మురికిని
వదుల్చుకునేందుకు, ఇక ఈ చక్కెర చేదెక్కిన నీ నాలుకను తీపి చేసుకునేందుకు! " అని.

ఆ నాటి నుండి ఆ పేద తనను చూసి తానే సిగ్గుపడ్డాడు. యువరాజుపట్ల అతని ద్వేషం మునుపటి కంటే రెండింతలైంది. అతను పంపిన బహుమతుల గూఢార్థాన్ని వివరించిన బిషప్ మీద అంతకంటే ఎక్కువ ద్వేషం తలెత్తింది.

కానీ ఆ తర్వాత అతని నోరైతే మూత పడింది.

No comments:

Post a Comment

Creative Commons License
ద్రిమ్మరి by కొత్తపల్లి బృందం is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 India License